Ένα μικρό ψαροχώρι στη δυτική ακτή της Σιθωνίας. Τρεις ταβέρνες σε απόσταση περιπάτου από την πύλη, ένα παλιό λιμάνι δύο λεπτά από την πόρτα.
«Καλημέρα»
Η πρώτη λέξη της ημέρας — από τους φούρναρηδες, από τους ψαράδες που μπαλώνουν τα δίχτυα στο λιμάνι, από τον Νίκο όταν περνά με φρέσκο ψωμί.
Τα Πυργαδίκια είναι μικρά. Λίγες ταβέρνες σε απόσταση περιπάτου από την πύλη, ένα μαγαζί στην πλατεία, μια εκκλησία στον λόφο, και ένα λιμάνι όπου η μέρα τελειώνει ακόμα με ψαράδες που μπαλώνουν τα δίχτυα. Ήσυχα τις καθημερινές, ζωντανά τα καλοκαιρινά Σάββατα, όταν οι ντόπιοι γυρίζουν από τη Θεσσαλονίκη.
Ο μαζικός τουρισμός δεν έφτασε ποτέ εδώ όπως στην υπόλοιπη χερσόνησο — και αυτό είναι το νόημα.
Πέντε λεπτά κάτω από τον λόφο. Οι ψαράδες επιστρέφουν το σούρουπο· μικρά σκάφη ενοικιάζονται με την ημέρα.
Όλες δύο λεπτά από την πόρτα. Φρέσκο ψάρι, χταπόδι στη σχάρα, ρετσίνα από πάνω από το χωριό.
Η πλατεία ζωντανεύει τα καλοκαιρινά Σάββατα — οι ντόπιοι γυρίζουν από την πόλη, τα παιδιά τρέχουν με ποδήλατα.
Το μίνι μάρκετ της πλατείας έχει ψωμί, φρούτα, λάδι, κρασί και τα βασικά. Κλείνει στις 9.
Ένα παραδοσιακό σπίτι τεσσάρων υπνοδωματίων πάνω από τον κόλπο. Φιλοξενία από τον Αστέριο και τον πατέρα του Νίκο για δεκατρία χρόνια.
Διαθεσιμότητα